روی خط عدالت:

access_alarm ۱۳۹۴/۱۰/۲۷

آیا درسته که با ظهور امام زمان، دین جدیدی آورده میشه؟!

سوال :

آیا درسته که با ظهور امام زمان، دین جدیدی آورده میشه؟!

 

پاسخ :

این سئوال، ناشی از مشاهده ی بعضی روایات بدون مراجعه به کارشناس دین است. مثلا حدیث داریم «امام صادق(علیه السلام) فرمودند: هنگامی که قائم ظهور می کند، فرمان نو، کتاب نو، روش نو و دادگاه (قضای) نو می آورد.»۱

در این مدل روایات، تعبیر به نو و جدید، اشاره به این است که انقلابِ مهدی یک دگرگونی اساسی است، نه صِرفا روبنایی و ظاهری! به همین دلیل جامعه خیال می کند چیز جدیدی غیر از آیین فعلی است؛ در حالیکه آن، همان اسلام ناب است.

در اینجا شاید سئوالی مطرح شود که چرا مردم چنین خیالی می کنند؟! مگر اسلام ناب قبلا به مردم معرفی نشده؟ در جواب باید چند نکته را در نظر گرفت :

  • احکام و معارف زیادی از مجموعه ی فرهنگ اسلام، در گذشته به عللی (مثل پایین بودن سطح فرهنگ یا فهم مردم) بیان نشده
  • معارفی هم قبلا وجود داشته، اما به دلائلی (همچون آتش زدن کتابخانه ها توسط مستکبرین و …) به ما نرسیده است
  • بعضی احکام هم گرفتار تحریف و دگرگونی معنوی شده
  • گرفتار شدن به خرافات و یا شنیدن خرافات هم بی تاثیر نبوده
  • بعضی مردمان عوام در نقاط مختلف دنیا – در دوران غیبت – به خاطر عدم آگاهی، گرفتار بدعت ها شده اند
  • بعضی مردم، اسلام را در مسلمان ها رصد می نمودند لذا با اعمال ناشایست بعضی مسلمانان، دچار سوء برداشت از اسلام می شدند

(شاید به همین دلیل مقام معظم رهبری-سال۹۴- نامه ای خطاب به جوانان اروپا و آمریکا نوشتند که آیا از اسلام، بدون واسطه و مستقیم آگاهی و اطلاع دارید؟)

 

بله، قرآن همان قرآن و اسلام همان اسلام است اما به خاطر مسائلی که اشاره نمودیم مردم گمان می کنند دین جدیدی آورده شده است. لذا مشاهده می نمایید که خود امام صادق(علیه السلام) فرمودند: «(مهدی) بر طبق شیوه رسول خدا(صلی الله علیه وآله) رفتار می کند و آنچه از نشانه های گذشته باشد، از میان می برد، همان گونه که پیامبر نشانه های جاهلیت را از بین برد. پس از ریشه کن ساختن بدعت ها اسلام را از نو پیاده می کند.»۲

حدیث داریم «هیچ بدعتی نیست مگر آنکه (مهدی) آن را (از پیکر اسلام) می زُداید و هیچ سنتی نیست جز اینکه (امام مهدی) آن را بر پا می دارد.»۳

 

منابع :

اثبات الهداة، ج۳، ص۸۳ ؛ الغیبه نعمانی، ص۲۳۵، ح۲۲

الغیبه نعمانی، ص۲۳۰، حدیث۱۳

وسائل الشیعه، ج۲۵، ص۴۳۶ ؛ ارشاد مفید، ج۲، ص۳۸۵

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *