روی خط عدالت:

access_alarm ۱۳۹۴/۰۸/۲۷

این همان عشق خدا به انسان است

استاد:چرا وقتی عصبانی هستیم داد میزنیم؟
یکی ازشاگردان گفت:چون دران لحظه خونسردیمان را ازدست میدهیم!
استادگفت:این درست،اما چرا با وجودی که طرف مقابل کنارمان است داد میزنیم؟

بعدازبحثهای فراوان سرانجام استاد چنین گفت:
هنگامیکه دونفرازیکدیگرعصبانی هستند قلبهایشان ازیکدیگرفاصله میگیرد
وبرای جبران این فاصله مجبورند دادبزنند،،هرچه عصبانیت بیشتر،فاصله بیشتراست
وانها باید صدایشان را بلندترکنند
سپس استاد پرسید:
هنگامیکه دونفرعاشق همدیگرباشند چه اتفاقی می افتد؟
انها به ارامی باهم صحبت میکنند… چرا؟!
چون قلبهایشان خیلی بهم نزدیک است وهنگامی که عشقشان به یکدیگربیشترشد
حتی حرف معمولی هم باهم نمیزنندوفقط درگوش هم نجوا میکنندوعشقشان همچنان بیشترمیشود…
سرانجام حتی نجواهم نمیکنند وفقط یکدیگررا نگاه میکنند.

این همان عشق خدا به انسان است
خدا حرف نمیزند اما همیشه صدایش را درهمه وجودت حس میکنی
اینجاست که بین انسان وخدا هیچ فاصله ای نیست ومیتوانی دراوج همه شلوغی ها بدون اینکه لب به سخن بازکنی
با اوحرف بزنی
حالا بهتر درک میکنم که:
((او از رگ گردن به ما نزدیک تر است…))

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *