یه روز مقام معظم رهبری به کوههای اطراف تهران رفته بودند، با دختر و پسری دانشجو برخورد میکنند که به لحاظ ظاهری وضع مناسبی نداشتند!! دختر و پسر فکر کردند که الان آقا دستور دستگیری شونو میده!!
اتفاقا مقام معظم رهبری باهشون صحبت کردند و از شغل و فامیل بودنشون سئوال کردند؛ پسر وقتی با برخورد زیبای آقا مواجه شد، واقعیتش رو گفت که «باهم دوست هستیم»
«بُشر بن منصور» نماز میخوند، کسی داشت تماشا میکرد و به به و چه چه میکرد که چه نمازی! چه سجده طولانی ای..آفرین…
نماز بُشر که تموم شد گفت:
از نماز من تعجب نکن و خیلی بهش مطمئن نباش. من کسی رو می شناسم که وقتی به نماز می ایستاد فرشته ها صف در صف می ایستادند و بهش اقتدا میکردند ولی الان در حالیه که اهل دوزخ هم ازش ننگ دارند!
از چه زمانی مردم به مجتهد و فقیه رجوع میکردند؟ آیا در زمان پیامبر(صلی الله علیه و آله) هم بوده؟
خداوند می فرماید: عده ای بروند در دین تفقه کنند و آگاهی خوبی پیدا کنند، بعد برگردند و برای مردم توضیح بدهند و آنها رو نسبت به معارف اسلامی آشنــا کنند و آنها رو إنذار کنند.
دیگر سربازان صهیونیستی با بی رحمی وارد خانه ها نمی شوند.. دختر بچه یمنی، پدرش را از دست نمی دهد.. پسر بچه ی فلسطینی تکه تکه نمیشود!! حرمت زن حفظ میشود چـــونان گُل…
فاطمه طباطبایی (عروس امام) میگه:
ماه رمضون یکسال قبل از رحلت امام، خوب یادمه؛ هر بار که به دلیلی نزد ایشون می‌رفتم و وارد اتاقشون میشدم می‌دیدم چنان اشک می‌ریزند که دستمال، کفاف اشکشون رو نمیداد! برای همینم کنار دستشون حوله می‌گذاشتند!! این واقعا معاشقه ایشون با خدا بود….
ما انسان دانشگاهی می‌خواهیم، نه معلم و دانشجو.
دانشگاه باید انسان ایجاد کند و انسان بیرون بدهد از خودش.
چند تا دستشویی بود، وارد شدم دیدم دستشویی اول کثیفه، رغبت نکردم. به دستشویی بعدی رفتم، در همین حین دیدم آقایی عرقچین به سر، وارد دستشویی اول شد! آستین بالازد و با شیلنگ آب اونجا رو تمیز کرد. دقت کردم ببینم کیه! سبحان الله… آقا سید روح الله بود!
چند روز بعد قرار بود از نوفل لوشاتو حرکت کنیم بسمت ایران و اون استقبال میلیونی…۱
همون ابتدای ظهور
امام زمان (ارواحنا فداه)
از سیصدوسیزده نفر (یاران ویژه اش) تعهد میگیره، که:
ان شب به زیر قبه که دیدم یکی بلند
برجدپاره پاره تنت گریه می کند
گفتم حسین جان به گمانم که مادرت
داردبرای پیرهنت گریه می کند
ﺍﺯ ﺩَﺳﺖِ ﻫَﻤــــه ﺧَﺴـــﺘﻪ ﺷُـــﺪﯼ؟
ﺧـُـب ﺧــــﻮﺩِﺗﻮ ﺩَﺳﺖِ ﻫَﻤــــه ﻧــَـﺪِﻩ …!
مَگِــــه مَـجبوری؟؟؟!!!
فرزند شما از ۷ سال تا ۱۴ سالگی عبد شماست و شما نقش خدای مهـــربون و رئوف رو بازی می‌کنيد. در واقع پدر و مادر نقش ارباب رو بازی میکنن؛ البته بچه بايد بدونه که خود اين پدر و مادری که ارباب هستند، عبد نيز هستند.
يكی از مسلمانان بالای كوه ميره و ميگه: اليوم يوم الملحمه «امروز روز انتقام است »
پيامبر اونو توبيخ ميکنن و ميفرماین: اليوم يوم المرحمه « امروز روز رحمت است »
زمانی بود که مثل امروز این قدر فساد ترویج نمیشد ولی در آن زمان این قدر عقل ها رشد نکرده بود و امکانات برای خوب شدن فراوان نشده بود و الگوهای خوب زیاد دیده نشده بود… و از طرفی؛ تمدن ِ پوسیده و منحوس غربزدگی و کفر، به این اندازه خودش رو نشان نداده بود!
به دفتر شهدا غیراز این وصیت نیست
که شاهراه سعادت بجز ولایت نیست
وهیئتی که سیاسی نبود هیئت نیست
آهای “بچه ولایی” اگر که زحمت نیست
جلوتر از ولی امر خویش راه نرو
وباطناب جهالت درون چاه نرو
اونقدر عصبانی بودم که اصلا نفهمیدم در حضور پیامبر چی میگم! با همون عصبانیت و پرخاش گفتم: ای سیـــــــاهِ زشت!!
هنوز این حرفم کامل از دهنم خارج نشده بود که پیامبر با حالتی سخت ناراحت، به من فرمودند: آیا به خاطر سیاهی اش اونو سرزنش میکنی در حالی که سفید بر سیاه فضیلتی نداره مگر به واسطه اعمال و رفتار؟!
